حکمتی در باب دوستی

"حکمتی در باب دوستی"


خوشا صحبت دوستی که در کنارش
نه مجبوری که اندیشه های خود را بسنجی
و نه گفته ها را در ترازو نهی
بلکه، بی خیال، هرچه می اندیشی برزبان می آوری
و کاه و گندم را در کف او می نهی

و بی گمان دانی که او
آن کاه و گندم را غربال خواهد کرد:
دانه شایسته را به کار خواهد گرفت
و کاه را با نَفَس مهربانی به باد خواهد سپرد.

«دینا ماریا مولاک کرک»
برگرفته از کتاب "در قلمرو زرین" استاد الهی قمشه‌ای

/ 0 نظر / 34 بازدید