یا امام الرئوف
ساعت ٦:٤٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٥ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : دریادل


 

 کنار سفره که بودیم حرف مشهد شـد

وزید بوی خراسان و ناگـهان رد شد

دوباره یـاد غریب آشـنا و شـوق حرم

و سیل اشک که پشت پلکها سد شد 

تمام بودنـم آوار شـد و یـک لحظــه

زمان برای عبور از خـودش مردد شد

دو روز بـعد بلیـط و شـروع یک پروار

کبوترانـه دلـم بـی قـرار گنبـد شد

قطار تهران،مشهد درست ساعت هشت

و ایستگاه که سرشار بـوق ممتد شد

و چند ساعت دیـگر به صحـن آزادی
نگاه منتظرم گـرم رفـت و آمـد شد

سکات قزوینى
واما حرف دل 
 هزاران زائر درد آشنا ، من هم یکی

                                    زین همه مسکین سر تا پا گدا ، من هم یکی

                                    هر طرف بسته دلی قفل ضریح مهر تو

                                     مهر شد با خون دل ، این قفل را من هم یکی

                                   هر یکی را کاسه ای از بی کسی پیشت فراز

                                   پر شده از اشک ، دست کاسه ها من هم یکی

                                    پای بوست را ملائک ، صف به صف پر ریخته

                                   خوش که ریزم در جوارت دست و پا من هم یکی

                                    کیمیاگرتر ز لطفت هیچ اکسیری مباد

                                     مس دلان ، مسکین ایوان طلا من هم یکی

                                     هر غبار مرقدت خاکستر پروانه ای است

                                       سوخته ، لب دوخته ، بی ادعا من هم یکی

                                     گرچه خوارم خار هم با گل نشیند گاه گاه

         در گلستان محبان رضا ، من هم یکی


نماهنگی از دل واژه های مردم با امام رضا(ع)،

با نوای بسیار زیبا از شعر:

آمده ام ای شاه پناهم بده/ ای حرمت مرجع درماندگان

 

http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=77644&categoryID=4314