یا امام الرئوف
ساعت ٦:٤٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٥ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : دریادل


 

 کنار سفره که بودیم حرف مشهد شـد

وزید بوی خراسان و ناگـهان رد شد

دوباره یـاد غریب آشـنا و شـوق حرم

و سیل اشک که پشت پلکها سد شد 

تمام بودنـم آوار شـد و یـک لحظــه

زمان برای عبور از خـودش مردد شد

دو روز بـعد بلیـط و شـروع یک پروار

کبوترانـه دلـم بـی قـرار گنبـد شد

قطار تهران،مشهد درست ساعت هشت

و ایستگاه که سرشار بـوق ممتد شد

و چند ساعت دیـگر به صحـن آزادی
نگاه منتظرم گـرم رفـت و آمـد شد

سکات قزوینى
واما حرف دل 
 هزاران زائر درد آشنا ، من هم یکی

                                    زین همه مسکین سر تا پا گدا ، من هم یکی

                                    هر طرف بسته دلی قفل ضریح مهر تو

                                     مهر شد با خون دل ، این قفل را من هم یکی

                                   هر یکی را کاسه ای از بی کسی پیشت فراز

                                   پر شده از اشک ، دست کاسه ها من هم یکی

                                    پای بوست را ملائک ، صف به صف پر ریخته

                                   خوش که ریزم در جوارت دست و پا من هم یکی

                                    کیمیاگرتر ز لطفت هیچ اکسیری مباد

                                     مس دلان ، مسکین ایوان طلا من هم یکی

                                     هر غبار مرقدت خاکستر پروانه ای است

                                       سوخته ، لب دوخته ، بی ادعا من هم یکی

                                     گرچه خوارم خار هم با گل نشیند گاه گاه

         در گلستان محبان رضا ، من هم یکی


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
«یا ابانا استغفرلنا انا کنا خاطئین»
ساعت ٥:٠٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : دریادل

گفتم: مامان یه گندی زدم‌، دعا کن درست شه!

گفت: برو پشت بوم!

گفتم:پشت بوم؟

گفت: برو رو به قبله وایسا، به امام حسین (علیه السلام) سلام کن، بگو:

وقتی بچه بودم تو کوچه فوتبال بازی می کردیم،

شیشه همسایه رو که می شکستیم

بابام می رفت هم عذرخواهی می کرد

هم شیشه رو می داد عوض کنن...

همیشه هم سعی می کرد از اولش بهتر بشه...

رفتم پشت بام

رو به قبله ایستادم و بغض کردم:
گریه
«یا ابانا استغفرلنا انا کنا خاطئین»